Een kasteel gebouwd op een klif van 60 meter!
Alweer onze laatste vakantiedag, de dagen zijn echt voorbij gevlogen! Vandaag rijden we van Stavelot naar huis, met wat leuke tussenstops. Het was niet zo gepland, maar ons weekend is echt een kastelen weekend aan het worden, en dat is absoluut geen klacht.
Voordat we kunnen vertrekken, moeten we eerst inpakken en schoonmaken. De check-out is om 10:30, dus we haasten ons niet teveel en beginnen de dag daardoor alsnog best wel relaxt. Nog even de sleutel inleveren en dan stappen we in. Op naar onze eerste stop, Château de Reinhardstein!
Het is iets meer dan een halfuurtje rijden en onderweg zien we weer allerlei moois. We rijden door Malmedy, langs oude abdijen en over hoge en steile heuvels. Al snel zijn we op de parkeerplaats en trekken we de wandelschoenen weer aan, tijd om naar het kasteel te wandelen.
Het laatste stuk naar het kasteel loopt door een bos. Achter de bomen verschijnt langzaam het kasteel, en ineens staan we naast de grote wachttoren. Het kasteel van buitenaf bewonderen kan gratis, en als je binnen de muren wil kijken moet je mee met een betaalde rondleiding. De rondleiding van 11 uur hebben wij net gemist, dus kopen we tickets voor die van 12 uur. Om de tijd een beetje te doden besluiten we de heuvel achter het kasteel op te wandelen. Vanaf hier hebben we een prachtig uitzicht over het Kasteel en de vallei er achter. Het kasteel is namelijk gebouwd op een flinke afgrond van 60 meter hoog. Langs het kasteel stroomt ook de hoogste waterval van België. Met zijn 60 meter hoog pakt de Waterval van Reinhardstein die titel. Genoeg tijd om daar naartoe te hiken hebben we niet vóórdat de tour begint, dus die besluiten we over te slaan.
Terug bij het kasteel halen we wat te drinken bij de taverne en wachten we een paar minuutjes tot de rondleiding start. Wij gaan mee met de Nederlands talige rondleiding onder leiding van onze gids Guido. Guido verteld met veel enthousiasme en passie over het kasteel en de geschiedenis ervan. Zijn enthousiasme geldt niet alleen voor het kasteel, maar ook voor honden. Hij vind Falco en Freddie erg leuk, en laat foto’s zien en verteld over zijn prachtige Beauceron.
Tijdens de rondleiding lopen we door het kasteel van kamer naar kamer, totdat we bij een kamer met een kist aankomen. Deze kist moet geopend worden met een sleutel, maar dat blijkt nog niet zo makkelijk, het is namelijk een puzzelkist/archiefkist (ik ben de naam vergeten). Deze kist heeft het echte sleutelgat op een verborgen plek, waardoor je moet zoeken en puzzelen om deze te vinden. Guido maakt er een soort showtje van, en laat enthousiast zien wat er allemaal in zit.
De rondleiding gaat verder, en Falco en Freddie doen het super! Ze kijken rustig mee en gaan zitten of liggen als we langer stilstaan. Als ze in de laatste ruimte op de grond liggen, komt er een jong meisje bij ze zitten. Zo fijn en lief dat ze ook daar geen probleem mee hebben en gewoon rustig blijven liggen.
De laatste ruimte is een geheime kamer. Enthousiast volgen we Guido naar de laatste kamer, wat een netjes verzorgde giftshop blijkt te zijn. Terwijl wij nog een magneet voor thuis op de verwarming zoeken, knuffelt Guido nog even met Falco en Freddie. Hij stelt voor om ze te houden en zelf mee naar huis te nemen, en hoewel we het aanbod erg vriendelijk vinden slaan we die toch af. Wij zijn veel te blij met onze twee toppers!
We verlaten het kasteel en lopen rustig terug naar de auto. Tijd om naar onze volgende stop in Duitsland te gaan
