Van Travemünde Duitsland naar Helsinki Finland met de Finnstar.
Dit jaar gaan wij voor het eerst naar Finland, en Falco en Freddie gaan natuurlijk mee. Om in Finland te komen besluiten we om de boot van Travemünde in Duitsland naar Helsinki in Finland te nemen. Deze boot doet er 31 uur over, en het is onze snelste optie om in Finland te komen met de camper.
Omdat wij met honden reizen en we met de honden in speciale huisdieren hutten moeten slapen, boek ik de hut (met hulp van Freddie) een paar maanden van te voren al. Zo hebben we gegarandeerd een overtocht en hut die aansluiten op wanneer wij willen vertrekken. De boot is nogal prijzig, maar met wat creatief googlen en boeken vanaf de Finse site bespaar je soms toch weer wat tientjes.
Op maandag 18 augustus is het zover, tijd om te vertrekken! We rijden in een paar uurtjes naar de haven in Travemünde. Het inchecken voor de boot ging om 20:30 open, en om 20:32 sloten wij aan in de nog korte rij. Doordat ik van te voren zoveel mogelijk geregeld had en klaar had staan reden we ook makkelijk door bij het inchecken. Hebben we goed gedaan!
Omdat we meteen met het openen van het inchecken klaar stonden, betekende dat dat we moesten wachten tot 23:00 voordat we de boot op mochten. Ondertussen hebben we dus rondjes gelopen met de hondjes, en een spelletje gedaan. Iets na 23:00 begon het inladen, en om 23:10 liepen we al over het dek. Onze hut werd nog schoongemaakt dus we moesten even wachten. Falco en Freddie hebben meteen nieuwe vriendjes gemaakt in de lobby, en daarna konden we door. Onze hut is klein maar fijn, en voorzien van de meeste gemakken. Prima te doen voor 31 uur. Morgen zitten we de hele dag op de boot en zullen we deze gaan verkennen, maar voor nu hebben we het lekker bij onze hut en het hondendek gehouden. We zijn allemaal ook goed moe en klaar voor bed. Over 20 minuutjes vaart onze boot af, en zetten we koers naar Finland. Lets go!
Vannacht om 2:00 zijn we gaan varen. Wij vielen om 1:30 in slaap, maar om 2:30 was ik weer wakker. Net het wegvaren bij de haven gemist, balen! Ik kon er echter niet te lang van wakker liggen, het was immers toch donker en ik ging niks zien. Snel viel ik weer in slaap. Om 5:30 werd ik wakker en kon ik genieten van een prachtige zonsopkomst. Met de hondjes het dek op voor een plasje, maar daar vonden ze het eigenlijk iets te vroeg voor, en een andere hond die maar bleef blaffen hielp ook niet. Snel weer terug naar onze hut en nog even terug naar bed. Rond 8 uur was ik echt wakker, en begon mijn dag. Lekker uitwaaien op het dek, en met de nodige motivatie deed Fred een plasje op het speciale hondentoilet (lees tapijt met stenen en een tak). Trots dat ze het kan op commando, dat scheelt toch een hoop! Daarna lekker in het raam zitten en genieten van het uitzicht en de zon. Freddie is echt mijn schaduw de laatste tijd, dus die kwam er snel bij. Echt genieten om op zo’n manier de dag te beginnen.
Martijn en ik hebben een rondje over de boot gedaan en alles een beetje ontdekt. Het zonnedek was erg fel, dus we zijn gauw weer terug naar binnen gegaan om Falco en Fred te halen. Even kijken of ze iets willen doen, en na de nodige aanmoediging en hun vaste commando hebben ze allebei weer hun ding kunnen doen. Zo trots op die twee! Meteen een foto van Fredje gemaakt, misschien komt die nog wel op onze wc thuis te hangen. Het zat er wel aan te komen, maar Falco heeft een kleine boei ontdekt, en is vastberaden om deze “bal” te pakken te krijgen. Hij riskeert graag zijn leven om erbij in de buurt te komen, dus we moeten hem extra in de gaten houden. Hij houd het in ieder geval spannend.
Een rondje met de hondjes in de zon, en daarna zijn we lekker gaan uitrusten in onze hut. Zo’n korte en onrustige dag en nacht zorgen er toch voor dat we ons allebei niet zo energiek voelde.
Na een heerlijk rustige middag zijn wij gaan eten bij het buffet. Niet heel spannend en uitgebreid, en ze moeten zich schamen als je kijkt naar het geld dat ze ervoor vragen, maar de aardappelgratin was erg lekker, net als de toetjes. Na het eten zijn we nog even op het dek geweest met Falco en Fred. De wind steekt op, en we voelen de golven een stuk meer nu. Na het nodige plezier in de wind zijn we dan ook maar gauw het gladde dek weer afgegaan, en terug naar de hut. Daar kropen Falco en Freddie meteen weer op het plekje bij het raam. Ik snap het helemaal, het zit en ligt heerlijk daar. Met het tijdsverschil dat nu al in is gegaan, maken we er een “vroege” nacht van. Hopelijk slapen we vanavond goed door en kunnen we morgen vol energie op pad in Helsinki.
Om 2:30 vannacht werd ik wakker. Na even snel te zijn wezen plassen kroop ik gauw weer in bed. Maar voordat ik sliep, duwde Falco zijn natte neus tegen mijn arm. Of hij er ook bij mocht.. Falco en Freddie slapen al een tijdje bij ons op de kamer, en Freddie vaak naast mij in bed. Niet per se omdat we dat zo fijn vinden, maar omdat het huis gewoon heel druk was met opvanghondjes. Dat scheelt dan toch ruimte als die twee niet ook nog erbij liggen. Freddie ligt graag in bed, en past zich ook goed aan. Waar mogelijk beweegt ze mee en geeft ze ruimte. Falco daarentegen, die gedraagt zich alsof ik wel even in een ander bed ga liggen. Maarja, afwijzen kon ik niet over mijn hart verkrijgen. Dus terwijl Falco heerlijk sliep, brak ik mijn rug om me in onmogelijke mochten te wringen zodat hij maar alle ruimte had. Het is dat ik zoveel van hem hou.
Na een prima nacht totdat Falco erbij kwam, werd ik redelijk uitgerust wakker. We hebben onze spullen gepakt en zijn aan dek wezen kijken hoe we de haven van Helsinki binnen kwamen varen. Super indrukwekkend! Het duurde even, maar uiteindelijk waren we toch vrij vlot van de boot. Na, in de ogen van de douane onnodige, controles voor Falco en Fred (werd echt met tegenzin en maar half gedaan die controle..), zijn we meteen doorgereden naar Helsinki centrum. Daar was namelijk onze eerste stop, en na 31 uur varen hadden we allemaal erg veel zin om even de benen te strekken!
